Een deel van onze site is ook beschikbaar in het Nederlands. Part of our site is multilingual, you can set English as your default. Auch in Deutsch. Or choose your browser default (English) to hide this message.

Although the date of conception, due dates and the like are not an exact science with natural reproduction - here are our numbers for today, Wednesday, 24 December 2003:

Probable conception date: Friday, 4 April 2003 (+/- 5 days).
Pregnancy duration: 39w5d (278 days) (264 days/37w5d from conception), 0 weeks to go (1 days)
EDD is somewhere between Friday, 26 December 2003 and Saturday, 3 January 2004
Weight: 3416 gram
Crown Heel Length (CHL): 51.0 cm

A Little Pregnancy Calculator
Pascal, Wednesday, 24 November 2004
I have created a small application you can use to generate get an estimate of the size of your baby. It may not look very pretty - but your baby will, so who cares :)
download pregnancy.exe

Enjoy!
be the first to comment!

Julian is here! Julian is er!
Pascal, Tuesday, 2 March 2004
Well, actually, he has been here for two months now, he was born on December 24, 2003 at 05.27 in our home in Nieuwegein. He has his very own website. Nou, okee, hij is er al iets meer dan twee maanden. Hij is geboren op 24 december 2003 om 05.27 uur in ons huis in Nieuwegein. Hij heeft zijn eigen website.
be the first to comment!

Something to play with in the play pen Iets om in de box mee te spelen
Pascal, Monday, 1 December 2003
Little people need small, pretty places to play with blue elephants! Don't they? Well we think they do, so we got our selves this nice secondhand (we love secondhand things) play pen and Maja has almost finished making a blue elephant. We got the play pen for just 40 euros, some gas, a bit of cleaning and a touch of "Woodsie Glue" (ask Maja). The glue was needed because some of the bars were not very well attached, making the whole thing slightly less than sturdy. Nothing that a bit of fast drying glue can't fix.

Blue elephants are hard to find, especially those that look exactly like the one Maja got a long time ago. Which was made by her mom. So to keep the tradition alive (or rather, to start it) she got out the old drawings and used them to make this slightly larger version. It is shaping up very well, it still has a herniated navel and can't see or eat but I think it looks great!

As for Maja's belly, it is growing very well with lots of activity - kicking, pushing and turning and the head is descending as it should. Other than that, it is all quite un eventfull. Which is, all things considered, precisely how we like it. Kleine mensjes hebben kleine afgeschermde speelplekjes nodig om met blauwe olifanten te spelen. Vonden wij in ieder geval, dus hebben we een tweedehandse box gekocht, voor maar 40 euro, en is Maja nu bezig de laatste hand te leggen aan een grote blauwe olifant. De box hebben we hier in de omgeving van een particulier gekocht en een beetje schoon gemaakt en wat extra verstevigd met " Woodsie glue" (vraag maar aan Maja).

Aangezien blauwe olifanten nogal moeilijk te vinden zijn, vooral die blauwe olifanten die er net zo uitzien als de blauwe olifant die Maja's moeder vroeger ooit eens voor haar gemaakt heeft, heeft Maja er zelf eentje gemaakt. Naar beproefd recept dus. Hij begint nu ergens op te lijken, heeft nog wel een beetje last van een open buikje en kan nog niets zien of eten, maar ik vind hem geweldig.

Maja's buik groeit goed en de kleine probeert op alle mogelijke manieren zoveel mogelijk ruimte te bezetten (schoppen, duwen en draaien). Verder is er niet veel te melden en zo hoort het ook.
1 comment

• I just decide to visit your site again and WHAT do I find? :) (2003-12-03 20:29:29) by Juan Castro

Swimming separate and Delivering Together Apart zwemmen en Samen bevallen
Maja, Thursday, 13 November 2003
As mentioned before, I have purchased a bathing suit and decided to try it on this Tuesday. A pregnant colleague of mine had already visited a swimming session for preggies in Houten, so I decided to join her. Pascal too. He would have preferred to swim with me and the other pregnant ladies, but we decided that this would probably bother some of the other ladies and decided against that. So, I did some aqua-jogging and floating around on one side of the glass window and Pascal did some swimming on the other side of the window (and sometimes peeked at us).

What we can do together are the prenatal exercises. We participate in a course called Samen Bevallen (“Delivering Together”), which is intended for both preggies and partners. So it’s not just me doing breathing exercises and practicing breathing during contractions, but also Pascal. He also gets a lot of tips on how to make himself useful (varying from just be there to massaging my back to alleviate the pains). Besides exercises and useful tips, it is nice to talk to other pregnant couples about baby hiccups and swimming for preggies. Unfortunately, Pascal and I are one of the first couples to deliver and thus we kind of are the trendsetters of the group, as most couples are due somewhere in January or even February. Only six more weeks to go!!!! Zoals ik in mijn vorige stukje schreef, heb ik een badpak en dinsdag ben ik die maar eens uit gaan proberen. Een collega van mij was al eens in Houten wezen zwangerschapszwemmen, dus wilde ik wel een keertje mee. Pascal ook. Liefst was hij samen met ons gaan zwemmen, maar dat had waarschijnlijk toch wat scheve gezichten opgeleverd. Dus was ik aan de ene kant van het glas wat aan het joggen en ronddobberen en hij aan de andere kant wat aan het zwemmen (en keek af en toe door het raam).

Wat we wel samen mogen doen is de zwangerschapsgym. We doen een cursus die Samen Bevallen heet en die cursus is bedoeld voor zowel zwangere als partner. Dus in plaats van dat ik alleen zit te buikademhalen, puffen en persen, moet Pascal er ook aan geloven. En vooral, hij krijgt nog allemaal nuttige tips over wat hij kan doen om te helpen tijdens de bevalling (varieerend van er zijn tot het masseren van mijn rug). Verder is het wel leuk om met andere zwangere stellenover babyhikjes en zwangerschapszwemmen te kletsen. Jammer genoeg zijn Pascal en ik als een van de eerste uitgerekend, dus zijn wij (samen met een ander stel) een beetje de voorlopers van de groep, aangezien de rest pas in januari of zelfs februari is uitgerekend. Nog ongeveer 6 weken te gaan!!!!
1 comment

• (2004-01-09 07:34:51) by Moreno Gazzetta

Time ticks faster and faster.... De tijd vliegt....
Maja, Monday, 27 October 2003
The last entry dates back from a month ago, indicating how time now flies for us. I participated in the second period (=end of 2nd trimester) of the glucose study. Luckily, my blood glucose levels are still fine, although as expected, the variation was slightly bigger this time. Also, we visited to the obstetrician a couple of times and went to see Eric and for his famous ultrasounds. I'm doing fine, our little one grows exactly as predicted by the average growth curve and lies (for now) head down.

I'm now the proud onwer of three pregnancy pants (thanks for the jeans mum) and a couple of ordinary (but more slightly spacious) pants (thanks Pauline) and even a (horrible) pregnancy swimsuit. I'm still cycling the 13 km to my work when weather allows it and I'm planning to test my new swimsuit soon (together with a pregnant collegue of mine).

This weekend we resized our old wardrobes (=236.5 cm) to fit into the bedroom (=233.5 cm) and built them up in the bedroom, which, as a consequence, allowed us to move our clothes to the wardrobes, which as a consequence, resulted in an empty cupboard. This cupboard was also resized and now serves as cupboard in the babyroom. As the crib also had travelled from my parents to here, the babyroom looked a lot friendlier and less empty after the weekedn than before. Het laatste stukje dateert al weer van een maand geleden. Ik heb inmiddels voor de tweede keer meegedaan aan het glucose onderzoekje (nog steeds een prima glucose spiegel, al kun je inderdaad wel iets meer schommelingen zien dan de eerste keer). Verder zijn we al weer een aantal keren naar de verloskundige geweest en ook nog eens bij Eric langsgeweest. Alles gaat nog steeds heel goed, onze kleine groeit precies volgens de gemiddelde groeicurve en ligt (voorlopig althans) netjes met het hoofdje naar beneden.

Inmiddels heb ik al drie zwangerschapsbroeken (bedankt voor de spijkerbroek mam) en nog een aantal ruimer zittende gewone broeken (bedankt Paulien) en zelfs een (heel vreselijk)badpak. Ik fiets nog steeds de 13 km naar mijn werk (als het tenminste een beetje lekker weer is) en ben van plan om mijn badpak binnenkort samen met een zwangere collega uit te proberen.

Dit weekend hebben we onze oude kledingkasten een kopje kleiner gemaakt (zodat deze eindelijk in de slaapkamer opgebouwd kon worden). Dit had weer tot resultaat dat de kleding eindelijk in de kledingkasten kon worden opgeborgen en dat mijn oude stellingkast vrijkwam. Die heeft Pascal vervolgens ook nog weer onder handen genomen met de cirkelzaag, zodat deze nu als kast in de babykamer kan fungeren. Aangezien het wiegje nu eindelijk ook zijn reis van mijn ouders (Den Haag) naar hier heeft afgelegd, zag de babykamer aan het einde van het weekend er al een stuk vriendelijker uit dan daarvoor.
be the first to comment!

A Place to Sleep Een plekje om te slapen
Maja, Saturday, 27 September 2003
We're back from vacation, and back to work. We spent some time woking on the baby room, wallpapering, painting and finding nice things to put into it. The most important bit may be the crib. Lisel has been busy refurbishing Maja's old one. We're very happy to have it look so pretty. We've also started buying things for our baby, nappies and a car seat for starters, both were on sale. One of our (un?)lucky teddy bears was chosen as a victim to practice our diapering skills and putting the seat-in-the-car skills. Fortunately, both things appear simple. At least with a cooperating bear. Terug van vakantie en weer aan het werk. We zijn bezig geweest met de babykamer (behangen, verven en leuke spulletjes uitzoeken om het kamertje mee te vullen..). Het belangrijskte was toch wel de wieg. Lisel is aardig druk bezig geweest om Maja's oude wieg opnieuw te bekleden en het resultaat mag er zijn! We zijn nu eindelijk begonnen om dingetjes te kopen voor de baby, luiers en een autozitje (allebei in de aanbieding). Een teddybeer heeft dienst gedaan als surrogaatbaby (met luier en al in het autozitje). Dat was goed te doen, met een teddybeer die zich rustig houd dan.
be the first to comment!

At 20+2 all grows well
Pascal, Friday, 15 August 2003
Last sunday we visited Eric again. S/he is growing according to schedule, no visible problems and lots of water to swim in. Nice to have affirmation. No nice pictures this time as s/he was not in the mood/position to provide a nice profile of something interesting. We'll drop by again in a couple of weeks to have another go at that.

We also went for a visit at the obstetrician last week. Normal-low blood pressure and not much weight gain. A little bit of prodding and listening to the doptone. I don't know, but hearing the heartbeat isn't all that exciting to me. Must have something to do with all the ultrasound exams and the fact that both of us can feel movement really well. All in all a quite uneventful visit. That might also have something to do with fact that almost every question we have is answered by Eric once we think to ask them, leaving nothing for the ob visits.

It is really fun to feel the baby kick, move and push. I go to great lengths to put my hand(s) on Maja's belly to join the fun, which sometimes annoys Maja a bit. Especially with the insane temperatures this week, my hands are usually about 34°C, not very pleasant in this weather. Those little movements are really exciting and reassuring, much more so than the silly doptone. Maja seems to agree with that. She was greatly annoyed when s/he didn't kick her much on wednesday. Being quiet, or seeming so anyway, probably because the kicking was directed somewhere internal. The baby pushing from within also creates interesting belly deformations, smaller and larger bumps in odd places. Fun.

be the first to comment!

Hi There! Hee! Hallo!
Pascal, Tuesday, 1 July 2003
Another image. For no other reason than the fact that Maja, Eric and an Ultrasound machine were in the same room you can now see our baby waving to you. After Eric looked around a bit Maja and I played around a bit ourselves. With a bit of practice we managed to put some good views on the screen. I was there to work a bit on some software for Eric and we thought about some other interesting things to make. We had a simple diner and then Eric had to go help a baby join the big world. So we'll have to finish that another day.

Tomorrow we'll visit the obstetrician again. We'll tell you about that, too. Nog een plaatje. Omdat Maja, Eric en het echo apparaat in de zelfde ruimte waren zie je hier een plaatje van een mooi handje. Nadat Eric wat rond had gekeken, hebben we zelf ook nog even gespeeld. Met een beetje oefening lukte het toch wel om een paar leuke plaatjes of het scherm te krijgen. Ik was er ook (of eigenlijk juist) om wat software voor Eric af te maken, wat helaas niet gelukt is omdat net na een simpele maar gezellige maaltijd Eric naar een bevalling moest. Dat proberen we later nog een keer.

Morgen gaan we weer naar de verloskundige. Daar vertellen we dan ook wel weer van.
be the first to comment!

Fourteen weeks and still no belly Veertien weken en nog steeds geen buik
Maja, Wednesday, 25 June 2003
Pascal made me write another entry (grin). I saw that our little one is supposed to be 8 cm from crown to bottom. When I look on my ruler, this seems pretty big to me, especially if you add some extra centimeters for the legs. But when I’m peering at my belly button, I do not see a whole lot growing yet. My belly could just as much be caused by a substantial meal as by a growing baby.

Fortunately, I do not seem to be the only one worrying about this “problem”. On all pregnancy forums I have encountered up until now, a thread about “xx weeks pregnant and still no signs of a growing belly”. Typically, they evolved like this:

Worried-First-Time-Pregnant-Woman: I’m xx weeks pregnant and have not yet gained any weight nor developed a nice rounded belly, although my breast have grown quite a bit.
Reassuring-Mother-Of-X-Children:I would not worry to much, the same thing happened to me with my first child. It took until xx+2 weeks and suddenly, my belly started to balloon. With my second child, things went a little bit faster,….. etcetera. Just enjoy your pregnancy and your belly will grow all by itself.
Worn-Out-Pregnant-Woman-With-Huge-Belly:I can remember myself fussing about the same thing, but believe me, your belly will grow sooner than you think. My belly is now xx cm and pretty uncomfortable, especially with the warm weather. My advice would be to enjoy your time without huge melon-belly and believe me, your time will come.

OK, I will have to do with this advice. Next week, another visit to the obstetrician is scheduled. Pascal vond dat ik maar weer een stukje moest schrijven (grin). Ik heb vanochtend even gekeken op onze site, ons kleintje is nu 8 cm van kruin tot bil. Als ik dan weer de liniaal erbij pak, vind ik dat best wel groot. Zeker als je bedenkt dat er ook nog beentjes aan zitten. Maar als ik dan naar mijn navel staar, dan zie ik nog niet echt veel. Een buikje dat net zo goed van een flinke maaltijd zou kunnen zijn als van een baby.

Gelukkig ben ik echt niet de enige met dit “probleem”. Op alle zwangerschapsfora (=meervoud van forums) waar ik ben geweest, was wel een draadje te vinden in de trant van “xx weken zwanger en nog steeds geen buik”. Die gingen ongeveer zo:

Ongeruste-Voor-De-Eerste-Keer-Zwangere: Ik ben al xx weken zwanger en ik ben nog steeds niet aangekomen en ik heb ook nog steeds geen buikje. Mijn borsten zijn wel gegroeid.
Geruststellende-Moeder-Van-X-Kinderen:Ik zou me daar niet druk om maken, bij mij ging het net zo. Toen ik in verwachting van de eerste was, had ik heel lang ook geen buikje, pas na xx+2 weken begon mijn buik ineens enorm te groeien. Bij mij tweede ging het iets sneller, ....etcetera. Geniet van je zwangerschap en dat buikje komt vanzelf.
Vermoeide-Zwangere-Met-Al-Wel-Een-Buikje:Ik kan me nog goed herinneren dat ik me daar ook druk om maakte, maar geloof me, die buik komt sneller dan je denkt. Mijn buik is nu xx cm en zit al behoorlijk in de weg. Vooral met dit warme weer is dat alles behalve comfortabel, dus ik zou zeggen, geniet nog even van het feit dat je geen buik mee hoeft te sjouwen en geloof me, jou tijd komt nog.

OK, daar moet ik het voorlopig ook maar even mee doen. Volgende week gaan we weer naar de verloskundige.
be the first to comment!

A Busy Sunday Een drukke zondag
Pascal, Sunday, 15 June 2003
Today was fathers day, my first, and a very busy day to boot. We visited Eric again. We had initially planned our visit for saturday, but as Eric helped no less than four new people take their first breaths that day we moved to sunday. That also gave me a little more time to finish some more of my programming project for him.

As you can see from the image, our little child is growing quite well. It is also very mobile, which good thing, of course! It was bouncing around like it had all the energy in the world to spend. That must have been because we had some lunch slightly more than an hour before the scan. If you take a look at the glucose chart which Maja got from the Diabetes study (see previous story) you can see why: around 8, 12 and 19 hours you'll find a small peak. That peak will make babies bounce! I knew that already, but completely forgot about that before going to Eric's. Still, with a weigth of about 20 gramms and a very roomy womb there is not a chance that Maja can feel thing from all the bouncing business.

Anyway, as far as Eric could tell nothing is visibly wrong with our little one at the moment. As an amateur ultrasound enthusiasts (I must have seen at least thirty hours worth and Maja with her more thorough medical background), we could also spot a lot of structures and name them. Quite cool to see our own child swimming like that, we both seriously enjoyed it!

To finish off the busy day, we went to Maja's parents in The Hague. A surprise father's day visit. We immediately showed the utrasound movie, of course. After that, we went for diner in a Japanese restaurant with Dirk, Lisel, Thomas and Kim. That was fun, with a cook at our table and egg catching and lots and lots of very good food. Mijn eerste vaderdag, hoewel daar nog niet veel bewijs van is. Ook een erg drukke dag. We zijn weer bij Eric langs geweest, dat stond oorspronkelijk zaterdag op de agenda, maar Eric was toch een beetje druk, die dag. Met vier nieuwe wondertjes op de wereld gezet bleef er weinig tijd over voor een uitgebreide scan. Dat gaf mij ook een dagje extra om wat programmeer werk voor hem af te maken.

Zoals je op het plaatje kan zien, groeit ons kindje goed! Het is lekker bewegelijk, wat heel goed is en helemaal niet verbazingwekkend vlak na de lunch. Als je een blik werpt op de glucose grafiek die Maja gekregen heeft van het diabetes onderzoek (zie vorig verhaal) dan zie je waarom. Ongeveer een uur na een maaltijd, bij ons meestal om 8, 12 en 19 uur, zie je een piekje in de glucose spiegel. Dat piekje is pure energie voor de baby, zeker als je dat complementeerd met een beetje rustig zitten en liggen, zoals bijvoorbeeld een ritje naar Capelle en liggen op de echo bank. Helaas is er van al dat bewegen nog niets te voelen. Met ongeveer 20 gram en een ruime baarmoeder maakt dat geschop geheel geen indruk op Maja.

Voor zover Eric kon zien is er helemaal niets mis met ons kindje op dit moment. Als amateur echo enthousiastelingen (ik heb al zo'n dertig uur echos gezien en Maja's medische achtergrond) konden we toch redelijk wat strukturen herkennen en benoemen. Helemaal geweldig om je eigen kind zo te zien zwemmen!

Als slot op de dag zijn we naar Maja's ouders in Den Haag geweest, als surprise vaderdag bezoek. We hebben natuurlijk direkt het echo filmpje laten zien. Daarna zijn we gaan eten in een Japans restaurant met Dirk, Lisel, Thomas en Kim. Erg leuk, een kok aan de tafel, eitjes vangen met je mond en heel erg veel erg lekker eten.
be the first to comment!

Diabetes and pregnancy Diabetes en zwangerschap
Maja, Tuesday, 10 June 2003
A friend of mine told me about a clinical trial with diabetic women who are pregnant and the urgent need for control subjects (pregnant women without diabetes, like me). As I studied Medical Biology, I have a soft spot for research, so I joined the trial (at the Wilhelmina’s Children’s Hospital, Utrecht, Netherlands).

For more information on diabetes, see the numerous sites about diabetes on the internet. The rationale of this trial is that pregnant diabetics seem to have a higher risk of birth defects, but the better regulated the blood glucose level is, the better the chances are for a relatively uncomplicated pregnancy. Up until now, pregnant diabetics have to regulate their glucose levels to the generally accepted standards. These standards however, have been based on non-pregnant women. Thus, for this trial a proper control group, pregnant women without diabetes, was chosen.

That’s where I came in. In my 11th week of pregnancy I let myself hook op with a small sensor that was positioned just under the skin at the side of my belly. The sensor kept in place by a large plaster. Via a wire, it was connected to a small apparatus with the looks and size of a small cellular phone. I wore this device 2.5 days (and nights) and even took a shower with it (the device had to be place in an plastic bag to prevent it from getting wet). I was also asked to calibrate the device four times a day by assessing my blood glucose levels. I had to use blood from a finger prick, put it on a test strip and then enter the blood glucose level on the device. I barely felt the sensor in my side, the finger pricks were the harder part, mostly because I had trouble getting any blood out of the pricks. Sometimes I had to repeat the procedure several times before I had enough blood for the test. I would not make a very good diabetic.

At the end I got an excel file with my blood glucose levels of 2.5 days and I think it looks neat. I never dipped beneath the lower normal level (3.9 mmol/L) nor peaked above the higher normal level (6.9 mmol/L), just as expected for a person without diabetes. The PhD working on the project told me however, that all of the healthy pregnant ladies she had seen, had had a slight dip in the glucose levels during nighttime at the end of first trimester, which was (as you can see) not the case with me. As I was only the 5th subject, this does not mean a whole lot. And even if it does, it would only mean that I do slightly better than most healthy pregnant women in regulating my blood glucose levels.

I will be asked to repeat the whole procedure somewhere between my 24 to 28 week and at week 36. Via een vriendin hoorde ik dat er in het Wilhelmina Kinderziekenhuis (Utrecht) onderzoek gedaan wordt in zwangere diabetici (=suikerziekte). Voor meer achtergrond over diabetes moet je ergens anders op het internet zoeken, het komt erop neer dat het lichaam van diabetici hun bloedsuikergehalte niet automatisch op het goede niveau houdt, met alle gevolgen vandien (en dat moeten diabetici dus zelf doen met behulp bloedsuiker testjes en van insuline injecties).

Het is gebleken dat zwangere vrouwen met diabetes meer kans hebben op een aantal complicaties tijdens de zwangerschap (voor zowel de vrouw als haar kind). Er zijn sterke aanwijzigingen dat het aantal complicaties afhangt van hoe goed de zwangere haar bloedsuikergehalte onder controle heeft, vandaar dat men er vanuit gaat dat methoden om het bloedsuikergehalte nog stabieler te houden een gunstig effect zal hebben op de zwangerschap.

Om te weten te komen hoe de bloedsuikerspiegel in zwangere vrouwen varieert, is er een onderzoek gestart in het Wilhelmina Kinderziekenhuis, waar zwangere diabetici gevraagd worden rond week 11, week 26 en week 36 van de zwangerschap een aantal dagen een sensor te dragen die continu de bloedsuikerspiegel meet. Aan deze sensor zit een klein apparaatje (formaat van een klein mobieltje) die alle gevens opslaat. Aan het einde van het onderzoek worden deze gegevens uitgelezen en verwerkt voor het onderzoek. Bij dit onderzoek worden zwangere vrouwen zonder diabetes gevraagd om mee te doen als controle-groep, aangezien zwangere vrouwen op zich al een iets andere bloedsuikerspiegel kunnen hebben dan gezonde niet-zwangere vrouwen.

Dit is ongeveer waar ik in beeld kom, want ik het dus meegedaan voor de controle-groep. Ik ben nu eenmaal Medisch Bioloog en heb (dus?) een zwak voor medisch-wetenschappelijk onderzoek. Ik heb 2.5 dag rond gelopen met een klein sensortje in mijn zij, waar ik overigens niet veel van voelde. Aan het sensortje zat een snoertje van 50 cm met daaraan mijn “mobieltje” wat overigens niet nat mocht worden. Het douchen was wel grappig, daar had ik speciale zakjes voor om het apparaatje droog te houden, de sensor zelf was afgeplakt met een grote doorzichtige (heel goed plakkende en waterbestendige) sticker op mijn zij. Mijn opdracht bestond verder uit het 4 keer per dag (voor het eten) een vingerprikje doen om het bloedsuikergehalte te meten om het apparaatje mee te calibreren. De vingerprikjes waren voor mij het lastigste, dat vergt wel een beetje oefening, maar als ik bedenk dat diabetespatienten dat dag in dag uit moeten doen, dan heb ik niets te klagen.

Bijgaande een plaatje van mijn bloedsuikergehalte over 2.5 dagen (zoals je ziet gelukkig steeds mooi tussen de onder- en bovengrens (3.9 – 6.9 mmol/L). Volgens de AGNIO die dit onderzoek uitvoerde, hadden de gezonde zwangere vrouwen tot nu toe allemaal een dipje in hun bloedsuikergehalte tijdens de nacht en ik, zoals je kunt zien, niet. Maarja, er hebben tot nu toe pas 4 gezonde vrouwen meegedaan. Bovendien, als het al iets zou betekenen, betekent het dat mijn bloedsuikergehalte iets beter gereguleerd is dan in de meeste gezonde zwangere vrouwen.

Over twee maanden komt het vervolg, misschien heb ik dan eindelijk een buikje, want nu is er nog niet echt iets te zien...
be the first to comment!

First Obstetrician visit Eerste bezoek bij de verloskundige
Pascal, Wednesday, 4 June 2003
Today was our first visit to the obstetrician. Well, the first official visit anyway. Eric is one too, of course. The obstetrician (Elke) asked us several questions about twins and birth defects in our families. She also took a blood sample and checked Maja's urine for sugar and proteins. The urine was okay and we'll hear about the blood results during the next visit.

The best part was the ultrasound exam, of course. Our fetus is now 4 cm from head to bottom and very mobile. 4 cm means that the age today is 10 weeks and 5 days, putting the expected due date exactly at December 26...

We scheduled the next appointment at July 2 and were provided with two boxes of commercial samples containing a pacifier, bodylotion, toothpaste and dozens of vouchers. Vandaag zijn voor het eerst bij de verloskundige geweest. Nou ja, de officile dan. We waren natuurlijk al bij Eric geweest. De verloskundige (Elke) stelde een aantal vragen over tweelingen en aangeboren afwijkingen in de familie, nam wat bloed af en controleerde de urine. Die laatste was helemaal oke, en van het bloed weten we alleen dat de hemoglobine oke was, de rest krijgen we te horen bij het volgende bezoek.

Het leukste was natuurlijk de, inmiddels derde, echo. Het is nu 4 centimeter van kruin tot bil en erg bewegelijk (niet dat daar wat van te voelen is, maar toch). 4 cm betekend dat het vandaag 10 weken en 5 dagen oud is, met een uitgerekende datum precies op 26 december...

Tenslotte zijn we nog overladen met reklame dozen vol dingen als fopspeen, baby doekjes, bodylotion, tandpasta en kortings bonnen voor van alles en nog wat. De volgende afspraak is 2 juli.
2 comments

• oei ik groei (2003-06-16 17:12:53) by Pauline van Woudenberg
• Re: oei ik groei (2003-06-17 15:42:11) by Pascal Scheffers

Eight weeks, three days. Acht weken, drie dagen…
Pascal, Sunday, 18 May 2003
Yes! It works! Today (yes, on sunday), Eric was kind enough to provide us with another ultrasound exam. It is very much alive, has a small enthusiastically beating heart, a big rhombencephalon and big umbilical cord. The crown-rump-length (CRL) is about 17.1 mm, which suggests a pregnancy duration of about eight and a half weeks, about seven days older than the last guess. That one was based on yolksac size, which is not a very good measure anyway. It sets the conception date to april 3rd, about three weeks after last mentrual period, and means that the expected due date is 27 December, just one day after Pascal's birthday!

Everyone is saying you should not tell your due date to everyone, because you'll be harassed by all your friends and relatives when the time runs close. I guess we will try to solve that using this website, a mailing list and SMS messages. I don't think people will have to worry about hearing about it late, if you're interested you'll hear about it within two hours of birth.

Enough chatter! Pictures! We have a whopping 2GB of high resolution images (thank you for the DVD, Eric!), which is slightly too big for everyone to download. The images to the left and right both show the crown-rump-length measurement. The left one measures 1.71cm, the right one 1.78cm. This is a 95% exact science, so the real value is probably somewhere in between, and also the figure for Sunday, 18 may 2003, 16:00 CET. As I write this, it has already grown quite a bit. As you read this, who knows what size it is... The thing you should notice about the images is the difference in resolution, even for the small images. The left hand image was made using an external probe, the right hand one using an internal probe. This early during gestation, it is really worth while to take of your pants, no time to be a prude if you want to see your baby!

The left image shows a bit of an overview: the embryo in Maja's uterus, the full wall is visible and about 12mm thick, the embryo swims in a bath that is about 25mm across in this image.
To the right, you see the arrow pointing at a tiny litte hand, barely 3mm across.

To the left, you see the arrow pointing at the umbilical cord, at this stage the cord is almost as wide as the embryo it self and is still herniated, a piece of the bowels still extends into it. The live, moving images, you can see quite clearly how blood flows through the umbilical. The heart is beating at 170 beats per minute, which is also clearly visible in live pictures.
To the right, you see the yolk sac and its size.

Arms to the left, legs to the right. Nuff said!
Vandaag (zondag ja) was Eric zo lief om een tweede echo te maken. Ons foetusje is een stuk gegroeid en heeft een klein, fanatiek kloppend hartje (170 slagen per minuut, normaal voor die leeftijd). Verder zagen we het rhombencephalon (deel van de hersenen) en een hele grote navelstreng. De kruin-bil lengte was inmiddels 17.1 mm, wat overeen zou komen met een zwangerschapsduur van ongeveer 8.5 weken, dus een week ouder dan de vorige schatting. Dat betekent dat de conceptiedatum 3 april zou zijn en de uitgerekende geboorte datum op 27 december uitkomen, net na Pascal’s verjaardag.

Iedereen zegt dat je de uitgerekende geboortedatum niet moet verklappen, omdat je anders rond die tijd helemaal sufgebeld wordt, maar Pascal heeft al bedacht dat hij dat via deze site, met een mailing lijst en SMSjes iedereen die dat wil op de hoogte kan houden.

In de plaatjes links en rechts zie je een lengtedoorsnede van het foetusje. Niet alle plaatjes heben overigens dezelfde resolutie, aangezien sommige van de plaatjes met een vaginale probe gemaakt zijn, terwijl andere met een uitwendige probe gemaakt zijn

be the first to comment!

Seven weeks and counting
Pascal, Saturday, 17 May 2003
Well, we're still here. Just about seven weeks. Still plenty of chance for a spontaneous abortion, and that brings in some feelings of uncertainty. Also makes it feel a lot longer than seven weeks, which, counting from last menstrual period, it was.

This week saw Maja getting some real symptoms, sadly including most-of-the-day-nausea and, once, even vomitting. Her body is definitely a changing, as close inspection reveals. Most changes sofar are quite subtle, not something others would immediately notice (and, no, we're not dreaming them up either!). She reports an enhanced sense of smell and her belly and breasts have become unpleasantly sensitive to touch. They're not exactly no-go areas, but some accidental touches hurt a bit, where they normaly would not have.

I try to be as supportive as possible, which is a bit hard because there is not a lot I can do about the nausea. All will very likely be well in a couple of weeks, but that is a small consolation for someone who doesn't feel like eating anything, but is hungry none the less. The silliest bit maybe that although she feels slightly awful she doesn't look it at all. Especially her face looks very, very healthy at the moment.

So... we can now imagine what it is to be seven weeks pregnant. We still have no idea how it feels to be twelve weeks, twenty five weeks or fourty weeks along. Let alone what it is to have a child. This is a very interesting ride and we love it. But, quite frankly, it's rather confusing too.

Today we go for another ultrasound exam. I feel so priviliged to have access to that. It doesn't provide much certainty about the outcome, this early in pregnancy, but it does make it far more real. I hope that one day not too far off, there will be ultrasound scanning machines available for rent for prospective parents to use at home. Right now, they're a tad expensive... although maybe they won't be easy enough to operate for quite some time to go. Technology being what it is, I guess that this may be less than a decade away, though.
be the first to comment!

The Naming Game The Naming Game
Pascal, Friday, 16 May 2003
We've been playing with names for quite a while, not because we were trying to conceive, but just because it is fun. We've come up with a few boys and girls names (which we're not going to tell you!) but we still want more to choose from. We haven't got a name-dictionary yet, but that doesn't mean there aren't any online. This is always a good place to start looking for Dutch sites. One we especially like is Meertens, for example 'Pascal' or 'Maja'.

We find figuring out the right name is pretty hard, the 'does it sound right' question is probably the simplest one. And we'd like a name that is not too common, but just throwing some syllables together is probably a bit over done. We've looked through some long lists, and what is interesting is that you tend to like the ones you already know. From family and friends. But naming after someone you know seems so... oldfashioned, yet... <sigh>

And then there is the last name question. Dutch law allows you to choose either the fathers' last name or the mothers' last name, defaulting to the person who walks into the birth registry office. The first child sets the standard for all to come. Life was so simple (and unfair!) before this law came into effect. Most people still opt for the fathers' name. Choosing Maja's last name will be confusing to some people, 'didn't Pascal acknowledge his children?' is one question we would expect to hear. For various reasons, we like Kuilman slightly better than Scheffers. On the other hand I (Pascal) feel slightly 'left out' (if that is the right expression for the feeling) if we were to go for Kuilman and I didn't start using that name for myself too. Fortunately, Dutch law also allows me to call myself Pascal Kuilman whenever it pleases me (except for official/government purposes). I haven't done so when introducing myself to other people yet, but if we do go for Kuilman, I guess I will also start calling myself Pascal Scheffers- Kuilman. That will take some getting used to.

The most interesting problem seems to be 'what will others think of it?', both the firstname and lastname questions, because how on earth are you going to know without actually telling the name? We spelen al een tijdje met namen, niet omdat we al die tijd al zwanger proberen te worden, maar gewoon omdat het leuk is! We hebben al een paar kandidaten voor jongens en meisjes (die we je niet gaan vertellen!), maar nog een paar extra om uit te kiezen kan geen kwaad. We hebben nog geen naam-woordenboek, maar gelukkig is er online altijd wel wat te vinden. ???.pagina.nl is meestal een goede plek om te beginnen. De site die we erg handig vinden is Meertens, bijvoorbeeld 'Pascal' of 'Maja'.

De juiste naam vinden is redelijk lastig, de vraag 'klinkt het goed' is makkelijk te beantwoorden. Het liefst een niet te veel voorkomende naam, maar wat lettergrepen aan elkaar plakken is weer een beetje te veel van het goede. Wat na het bladeren door lange, lange lijsten opvalt is dat bekende namen, van familie en vrienden, het leukst lijken. Maar vernoemen voelt zo... ouderwets, maar... <zucht>

En dan hebben we ook nog een achternaam te kiezen. Sinds een paar jaar kan je kiezen uit zowel de achternaam van de moeder, als die van de vader. Standaard wordt het de naam van de persoon die aangifte komt doen, meestal de vader dus. En veruit de meeste Nederlanders kiezen nog voor de achternaam van de vader. Als we Maja's achternaam kiezen dan is dat misschien verwarrend voor andere mensen, 'heeft pascal zijn kinderen niet erkend?' is een vraag die dan te verwachten is. Maar of dat nou voldoende reden is om het niet te doen?!? Je kiest een naam voor jezelf, niet echt voor anderen! (Nou ja, technisch gezien voor je kind.) Er zijn een aantal redenen waarom wij Kuilman leuker vinden dan Scheffers. Maar ik (Pascal) moet wel eerlijk toegeven dat ik me een klein beetje buitengesloten voel als we Maja's naam kiezen en ik die niet ook ga gebruiken. Gelukkig mag ik dat natuurlijk gewoon doen (behalve voor officiele doeleinden). Ik heb het nog niet gedaan, maar als we voor Kuilman gaan, dan ga ik mezelf ook Pascal Scheffers- Kuilman noemen, denk ik. Dat wordt ook even wennen.

Het meest interesante probleem is 'wat zullen anderen er van denken?', zowel de voor als de achternaam kwestie. Want hoe kom je daar achter zonder de naam de verklappen? We denken er nog even over na...
be the first to comment!

Mothers for Mothers Moeders voor Moeders
Maja, Tuesday, 6 May 2003
A Promise is a promise, here's my first contribution to this site (except my being pregnant). Today I had an appointment with a consultant of Moeders voor Moeders (=Mothers for Mothers). I'm sorry, but sofar I have not been able to find an English analogue for this organisation. In the Netherlands, urine of pregnant women participating in Moeders voor Moeders is collected as a source for the hormone hCG (human Chorion Gonadotrofine). This hormone is only present in the urine of pregnant women (hence so many pregnancy tests are based on finding this hormone in the urine). The hCG purified from this urine can be given as drug therapy (Pregnyl of Organon) for fertility treatment, as one of the hormone actions is to stimulate the ovulation.

The consultant explained how Moeders voor moeders works and asked for yet another pee for yet another pregnancy test! This one was clearly positive (this time a pink one). Yes, I passed for Moeders voor moeders. Though it does not make sense, I also felt like I passed an important exam. From Wednesday onwards, I may start collecting. Beloofd is beloofd, hier is mijn eerste bijdrage (afgezien van het zwanger zijn dan). Vandaag had ik een afspraak met een consulente van Moeders voor Moeders, een organisatie die de urine van zwangere vrouwen inzamelt om daar het hormoon hCG (human Chorion Gonadotrofine) uit op te laten zuiveren. Dit hormoon komt bijna alleen voor in de urine van zwangere vrouwen (vandaar dat de meeste zwangerschapstesten gebaseerd zijn op het vinden van dit hormoon in de urine). Het hCG dat opgezuiverd wordt uit urine wordt als vaak als medicatie (Pregnyl van Organon) gebruikt bij vruchtbaarheidsbehandelingen, aangezien het onder andere de eisprong stimuleert.

De consulente legde uit wat moeders voor moeders deed, vroeg om nog weer een plasje voor nog weer een zwangerschapstest. Deze was nu eindelijk flink positief (deze keer was het voor de verandering een roze streepje)! Jippie, ik ben goedgekeurd voor Moeders voor Moeders. Hoewel het natuurlijk nergens op slaat, voelde ik me net alsof ik geslaagd was voor een belangrijk examen. Vanaf woensdag mag ik aan de slag.

Nog een interessant detail, ik dacht altijd dat er maar relatief weinig mensen meededen aan Moeders voor Moeders, maar volgens de consulente deden er in haar werkgebied (omgeving Nieuwegein) rond de 40% van de zwangere vrouwen mee (landelijk schatte ze dat percentage op 25%).
be the first to comment!

First picture Eerste plaatje
Pascal, Wednesday, 30 April 2003
Oh, it is so nice to have a friend who is very skilled in making ultrasounds. It is still very, very early, but here it is: The first ever picture of our child. Well, the yolk sac anyway. The sac is 6 mm in diameter and is the circle you see near the center of the image. The size suggest a gestational age of about two and a half weeks. From this and other information the best guesstimated due date today would be Januari 1, 2004. Give or take a few days, of course. A lot of things still can go wrong, at this stage. An important factor is of course that this is a first pregnancy, meaning less developed bloodsupply in and around the uterus which causes more first pregnancies to spontanaously abort. We'll just have to see, I guess. Het is geweldig om een vriend te hebben die heel goed echos kan maken. Het is nog heel erg vroeg, maar hier is ie dan: Het eerste plaatje van ons kind. Nou ja, in ieder geval een vruchtblaasje. De doorsnede van ongeveer 6mm suggereerd een vruchtje van ongeveer tweeënhalve week oud. Deze en andere informatie betekend dat vandaag de beste gok voor de uitgerekende datum 1 Januari 2004 is. Plus of min een paar dagen. Zo vroeg tijdens de zwangerschap kan er nog veel misgaan. Zeker daar dit Maja's allereerste zwangerschap is, dan is de doorbloeding van de baarmoeder nog niet helemaal voorbereid op een kindje. Dat verhoogt de kans op een miskraam aanzienlijk. We zullen wel zien wat het wordt...
be the first to comment!

It worked! Het is gelukt!
Pascal, Monday, 21 April 2003
Oh yes! As the first test we did on 17 April had such a faint resultline we could not believe it, we did a second test today (the left image). This time it is definitely positive. It is still quite a faint line, but according to the manual this is a positive result. If you look closely, you'll see a very faint line in the left image in the left most window. The right window is a 'control' window and should always have a blue line. Wow. Maja is pregnant. That was almost too easy.

As we found a cheap test, we decided to do it again on saturday, the right one. Now if that isn't a positive, I don't know what is. Wow. Woehoe! De eerste test die we op 17 april gedaan hebben had zo'n dun resultaat lijntje dat we het eigenlijk niet konden geloven. Dus vandaag hebben we een tweede test gedaan (linker plaatje). Deze keer is er toch echt een lijntje te zien, nog steeds erg vaag, maar volgens de handleiding toch echt een positief resultaat! Als je goed kijkt zie je in het linker plaatje in het linker raampje een heel dun blauw lijntje. Het andere raampje is de controle lijntje en moet altijd blauw worden. Wow. Maja is echt zwanger. Dat was bijna te makkelijk.

Omdat ze een goedkope zwangerschapstest gevonden hebben (Kruidvat, 6.79) hebben we het op zaterdag nog een keer gedaan, het rechter plaatje. Als dat geen positief resultaat is weet ik het ook niet meer. Wow.
1 comment

• o, wat leuk (2003-05-03 22:09:22) by Pauline van Woudenberg

Write a pregnancy entry