Historisch Vermaak Anno 2011
In 2009 is Maja’s opa overleden, een gezellige opa die een hobby kelder vol electronica, batterijladers, en veel rommel na liet.
En ook een hele oude Polaroid Land Camera 320. En daar kan je kan je nog best leuk foto’s mee maken. In deze tijd dat instant betekend dat je het binnen 2 seconden hebt, is dit weer heel wat anders.
We waren er stilletjes van uit gegaan dat ie stuk was, ik heb hem mee genomen voor de kinderen – leuk om mee te spelen. Natuurlijk kwam de vraag, papa, hoe werkt ie eigenlijk – en zo’n vraag ga je beantwoorden – en toen kwam ik er achter dat ie het vermoedelijk gewoon nog deed. Het enige wat ontbrak was een batterijtje en film. Een raar 3v geval. Kosten 15 euro, net als de film trouwens – 10 foto’s €15… Dat hebben we opgelost door een led-zaklampje van €2.50 te kopen (incl. 3 batterijtjes) en die batterij houder in de kamera te stoppen. Zo had opa Maus het ook gedaan. Moderne kamera’s zijn misschien krap opgezette stukjes precisie werk, deze duidelijk niet. De sluitertijd klonk nu goed. De lens van de kamera is een 114mm, f/8.8 stukje plastic. Met z’n 75 asa film stand zijn dat binnen vaak sluitertijden van meer dan 1 seconde… maar zou hij het dan ook echt doen? Hij lag weer lange tijd op de plank. Geen tijd. Excuses. Zo veel te doen.
Toen kwam ik Daphne Horn tegen, die volgende week Polaroid Sunday organiseerd. En we gingen ook nog dit weekeind e 60e verjaardag van Lisel vieren op de MS Oosterkim in Deventer. Een foto maken met de oude camera van haar vader…
