Vanuit Rawnsley Park zijn we naar Port Augusta gereden en hebben daar het Wadlata Outback Museum bezocht. Dat was erg leuk, zeker ook voor de kinderen. Er was allerlei spul te zien van de eerste kolonisten, een setting met een Bush-school inclusief radio, een goederenwagon, video's met Aboriginal-verhalen (Julian luisterde met open mond) etc. Daarna hebben we boodschappen gedaan en een echte Australische BBQ gehouden in het park.

De volgende ochtend was het dan zover: we zouden een ritje maken met de Pichi Richi Express, een echte historische stoomtrein. De rit was fantastisch en werd geleverd inclusief een aardige meneer uit het tijdperk van de stoomtreinen die alles van levendig commentaar voorzag. Na de rit met de stroomtrein zijn we in de auto gesprongen en in een ruk teruggereden naar Adelaide, naar Bas & Kylie, die intussen even snel verhuisd waren.

We zijn nog een weekje bij Bas en Kylie geweest en hebben lekker genoten van het weer, Toy Factory, Geochaches, een treinenmuseum in Port Adelaide en The Beachhouse in Glennelg, waar we onze laatste Aussiedolars opmaakten aan een caroussel, treintje en speelhuisje.

En dan begint toch ook weer de terugreis, met tussenstop in Singapore. Daar hebben we een hippe kamer in het Gallery Hotel geboekt, die bij aankomst (bijna) helemaal zwart geschilderd blijkt te zijn. Maar het hotel heeft lekker eten en een zwembad op het dak met doorzichtige zijkanten. Als je onderwater zwemt kun je zo de andere hotels en de straat zien.

Singapore blijkt ontzettend heet en benauwd te zijn en (in ieder geval in de omgeving van het hotel) 24u7d under construction. We besluiten om de bezienswaardigeheden te laten voor wat ze zijn en met de kinderen naar Sentosa Eiland te gaan. Een reusachtig holiday resort/pretparken eiland met allemaal strandtentjes en attracties. We hebben geluncht aan het strand, met uitzicht op de supertankers, die een aantal kilometer verderop in zee voor anker lagen. De kinderen speelden in een plastic speelhuisje en hadden de volle aandacht van twee 16-jarige meiden. Vooral Julian deed het goed (volgens ons is er ergens een bijgeloof dat aangeeft dat blonde jongetjes geluk brengen, want Julian is herhaaldelijk (ongevraagd) aangehaald door complete vreemden). Even later kwam er zelfs nog een filmploeg voorbij, die vroeg of ze de kinderen mochten filmen voor een promotiefilm van het eiland.

We zijn een klein stukje van een naturetrail gelopen door de jungle en hebben zelfs nog weer een geochache gedaan. Daarna zochten de kinderen verkoeling in een dansende fontein. Het was zo (warm en) vochtig dat alles van papier helemaalgerimpeld was. En toen werd het echt tijd om weer naar Europa te vliegen, waar we werden opgehaald door opa Maus en na een korte overnachting snel naar ons eigen huisje toereden...